Ontdek de prachtige Gers in Zuid-West Frankrijk

In deze podcast neem ik je mee naar de Gers in het fraaie Zuid-Westen van Frankrijk. Ik geef je tips voor een leuke rondrit in de omgeving van Lectoure en Condom. Je kunt er bijvoorbeeld de omgeving op de fiets of een e-bike verkennen en vanuit Condom naar Fourcès en van daaruit naar Larresingle en weer terug naar Condom. Een afstand van ca 35 km in een heuvelachtig landschap. Maar ik ging iets anders doen.. en dat hoor je in deze podcast!

Ontdek de Gers en Armagnac

Ontdek de Gers bij Lectoure en Condom

Vanaf de camping Le Lac des 3 Vallees bij Lectoure reed ik met de auto via de D7 naar Condom. Een afstand van ca 21 km door een golvende omgeving in de Gers met dorpjes op heuvels. Dit deel van Frankrijk is relatief onbekend bij velen maar van een, in mijn ogen, ongekende schoonheid.

Neem de moeite om gewoon eens bij een plaatsje te stoppen en er rond te lopen. Op de heuvels en in de valleien liggen de mooiste dorpjes van Frankrijk.

Condom staat bekend om de Armagnac maar de echte hoofdstad van deze drank is Eauze dat ongeveer 30 km verderop ligt. Condom ligt in het dal van de rivier de Baïse. Sinds de sluizen een paar jaar geleden in deze rivier zijn opgeknapt varen er weer boten en kun je er leuke tochten maken.

Condom zelf is een mooie stad met talloze historische monumenten die je kunt zien als je de route wandelt die langs de belangrijkste herenhuizen is uitgestippeld. Loop even binnen bij het Office du Tourisme voor een beschrijving.

Zoals al vermeld maakt Armagnac een belangrijk deel uit van Condom en bepaalt voor een groot deel het straatbeeld. De sterke drank die vaak in een adem genoemd wordt met cognac is eigenlijk een gedistilleerde brandewijn waarbij de smaak en kwaliteit wordt bepaald door de rijping op eikenhouten vaten. Eenmaal in de fles ontwikkelt armagnac zich niet meer.

Oh ja … zeg nooit tegen een inwoner van de Gascogne dat Armagnac hetzelfde is als Cognac. Hij zal het je nooit vergeven.

Je kunt er meer over te weten komen in het Armagnac museum of ga bij het gerenommeerde huis Ryst-Dupeyron proeven. Denk eraan…deze drank is niet goedkoop. Ik bezoek beiden niet omdat ik een ander plan had.

Bekijk hier mijn persoonlijk tips over Frankrijk & Parijs »

Cathédrale Saint-Pierre in Condom en La Part des Anges

Part des Anges in de Gers

Wel werd ik tijdens een wandeling nieuwsgierig naar het interieur van de Cathédrale.

Het plein er voor vond ik niet bij het gebouw passen, te modern tegenover het uit de 16e eeuw stammende kerkgebouw. Maar binnen blijkt de kerk af te wijken van wat ik op andere plaatsen heb gezien. Het plafond heeft prachtige ornamenten met wapens. Ook het koor is apart evenals de preekstoel.

Dat men dit van hout kon maken met al die ornamenten en versiersels wist ik wel maar van steen? Dit was wel heel bijzonder. Als ik de kerk weer uit loop valt mijn oog op een winkeltje met een mooie gevel dat Armagnac verkoopt.

Het heet La Parts des Anges. Vrij vertaald is dit “het vertrek van de engelen”.

De liefhebbers van Armagnac (maar ook van wijn) bedoelen hiermee de natuurlijke verdamping van de alcohol tijdens het rijpingsproces in houten fusten. Als je een kelder bezoekt zul je zien dat de wanden en het plafond zwart zijn uitgeslagen. Dat komt door de Part des Anges.

Tip » In Condom en omgeving vind je verschillende chambres-d’hôte en hotels

De ronde bastide van Fourcès

De bastide van Fourcès

Na de wandeling door het centrum van Condom rij ik naar het bijzondere dorp Fourcès over de brug die de rivier La Baïse overspant.  Daarna een klein stukje richting Montreal tot zich een mogelijkheid voordoet om de D114 op te gaan. Deze fraaie binnendoor weg in de Gers is rustig. Het is er genieten van het mooie landschap.

Bij Fourcès aangekomen lijkt het er wel uitgestorven. Het is een bijzondere plaats omdat het de enige volmaakt ronde bastide van Zuid-West Frankrijk is. Wij bezochten het begin juni en de volslagen rust gaf het prachtige plein nog iets extra’s. De platanen zorgen voor een heerlijke bescherming tegen de felle zon en de arcades, die hier dus letterlijk rond het plein liggen, zijn schaduwrijke plekjes.

De huizen zijn over het algemeen bewoond op de 1e verdieping en dat heeft een praktische achtergrond omdat het riviertje l’Azoue nog wel eens buiten zijn oevers wil treden. Langs de rivier kun je trouwens lekker wandelen en op zoek gaan naar een oude molen.

Kijk in Fourcès vooral goed om je heen en ontdek de ingang van de woningen onder de houten balustrade, mooie huisjes, de rivier, de toren met de klok, de tuinen en de vele bloemen.

In het parkje bij de rivier kun je lekker picknicken. Wil je wat luxer eten? Dan moet je bij het kasteel zijn want daar is een hotel-restaurant in gevestigd. Met recht kunnen de inwoners trots zijn op hun Fourcès en dat zijn ze ook!

Tip » In het dorp en omgeving vind je verschillende chambres-d’hôte en hotels

Romeinen in de Gers

Romeinse ontdekkingen in de Gers

Ik reed verder naar Montreal-du-Gers via de D29 en zag een bord van een Romeinse opgraving. Dit dorp is ook een bastide maar een vierkante. Er is een museum over Romeinse opgravingen die er in de buurt zijn geweest èn er blijkt een complete Romeinse villa te zijn gevonden. Dat wekte mijn nieuwsgierigheid en ging dus op zoek naar La Villa gallo-romaine de Séviac. 2 km buiten Montreal staat de plek met borden aangegeven.

Na betaling van de entree voor 2 personen krijg ik zelfs een Nederlandstalige beschrijving. Deze gallo-romeinse villa is een prachtig monument en geeft een mooi beeld van de leefwijze van de oude Romeinen die dus ook al hier zijn geweest.

Je ziet er niet alleen de fundamenten maar ook ca 30 uit duizenden stukjes steen bestaande mozaïeken. Zelfs de kleur is nog aanwezig en dat na 2000 jaar! Ook de verwarmingssytemen, het badhuis en het zwembad zijn nog heel goed herkenbaar. Er liggen zelfs de geraamtes van een jongen en een meisje die gearmd zijn teruggevonden. Niet eng maar wel indrukwekkend.

Nooit was ik geïnteresseerd in de Romeinen maar door deze toevallige ontmoeting in de Gers ben ik er anders over gaan denken.

Op zoek naar Campagne-d’Armagnac in de Gers

Campagne d'Armagnac

Aangezien ik op deze plek echt bijna in het centrum van de Armagnacstreek zat besloot ik mijn kans te grijpen.

Nu wilde ik ook alles van een van de duurste dranken van de wereld weten. Ik had mij laten vertellen dat je goed moest opletten op de bordjes langs de weg in dit deel van de Gers

Van onze zoon heb ik ooit eens twee keer een fles uit het plaatsje Campagne-d’Armagnac gekregen. Mijn nieuwsgierigheid gaat de boventoon voeren en nu ik er zo dicht bij ben ging ik dus op zoek.

Het dorpje ligt aan de D30 en om daar te komen moet je naar de hoofdstad van Bas-Armagnac en dat is Éauze. In de jaren ‘80 werd er een archeologische vondst gedaan die zijn weerga niet kent. Maar liefst 120 kg goud- en zilverstukken en sieraden waren vermoedelijk de spaarcentjes van een rijke Romeinse familie.

In het centrum van Éauze zoek ik de richting van Cazabon en al vrij snel kun je dan richting Campagne-d’Armagnac. Het is een dorp van niks maar voor mijn plakboek en de familie is de foto van het plaatsnaambord wel leuk.

Interessanter vond ik echter de wijngaarden in de omgeving of beter gezegd de Armagnac-domeinen.

Dégustation d’Armagnac?

Tuin in de Gers

In het dorp reed ik de eerste weg links in (voor je het dorp in rijdt). Een smalle C-weg zonder nummer.

Deze gaat langs en door de talrijke wijngaarden. Het is er mooi en ik volgde de weg tot een t-splitsing naar een gehucht genaamd Artigau. Als je daar doorheen gaat kom je in het slaperige dorpje Sauboires (D122) en daar viel mijn oog op een bordje Armagnac.

Ik keek Marian aan en besloot het maar eens te proberen. Mijn Frans is niet vloeiend, maar ik praat en Marian is mijn woordenboek en samen redden we ons altijd.

Ik rij de auto door de poort en wordt aangenaam verrast door de prachtige tuin het huis en het heerlijke schaduwrijke terras.

Een vrouw is in de tuin aan het werk met een motormaaier die een vreselijke herrie maakt. Haar hoofd heeft ze tegen de zon beschermd met een hoedje.

Ik parkeer de auto en zij komt naar ons toe en ik vraag of ik een dégustation d’Armagnac kan krijgen. Zij antwoordt maar door het helse kabaal van de motormaaier is zij onverstaanbaar. Gelukkig zette zij de machine uit, legt haar schepje neer en zegt dat ze later wel doorgaat.

De vrouw reikt ons een pols (vieze handen) en verontschuldigt zich. Ze ziet er prachtig uit in haar gele bloes, rieten hoedje en lange rok. Zo weggelopen uit een film over het Franse platteland?

Welnee, dit is het platteland van de Gers!

Hoe gastvrij kan een Française zijn?

Zij nodigde ons uit op haar ruime en comfortabele overdekte terras. In de schaduw was het er heerlijk. Ik wist niet wat mij overkwam, dat heb ik weer! Maar ja wie niet waagt die niet wint zullen we maar zeggen.

Ik heb al zo vaak in Frankrijk de stoute schoenen aangetrokken om iets te zien, te vragen of te ontdekken en heb daar inmiddels ontelbare prachtige ervaringen door opgedaan. Toen ik ooit voor het eerst in Frankrijk kwam sprak ik de taal gebrekkig, maar door mij open te stellen voor de Fransen en interesse in hen en hun werk of product te tonen heb ik daar heel veel voor teruggekregen.

Ik weet zeker dat jij het ook kunt! Probeer het gewoon tijdens je volgende verblijf in Frankrijk of Parijs.

Intussen maakte ik haar een compliment voor de prachtige tuin en het mooie huis. Haar antwoord was simpel maar doeltreffend :”C’est de rien, C’est la campagne”.

Zij vraagt of Marian misschien koffie wil terwijl ik de Armagnac ga proeven. Zij laat ons plaatsnemen in de mooie comfortabele stoelen en verdwijnt in de keuken ons in verbijstering achterlatend over zoveel gastvrijheid. Even later komt ze met gewassen handen, koffie en 7 flessen Armagnac en zet deze achteloos op tafel.

Oh jee… welk jaar moet ik nu kiezen?

Armagnac proeven in de Gers

1958, 1974, 1980, 1985 en 1990 zijn de magische jaartallen waarin de Armagnac is gedistilleerd.

Een blad met glazen wordt voor mijn neus geschoven en even later een kop koffie maar die mocht ik nog niet drinken. Eerst proeven. Ze vertelde ook nog dat wij ons absoluut niet verplicht moesten voelen om iets te kopen. Vervolgens laat ze weten dat ze benieuwd is welke ik het lekkerste vind.

Ik begin met de 1990 (10 jaar gerijpt op hout en in 2001 op fles gegaan), lekker zacht , mmmm. Vervolgens de ‘85, de ‘80 de ‘74 en ik eindig met de ‘58. Ruiken, nippen, ruiken nog eens proeven. De armagnac laten walsen in het glas en de hele ceremonie nog eens herhalen.

Het lekkerste is de 1958 maar ja wat wil je na ruim 43 jaar in een houten vat en in 2001 in de fles gebotteld. Maar voor 96 euro voor 0,7 liter mag dat ook wel. Als tweede kwam de 1980 voor mij uit de strijd. Zij legde uit dat dit ook klopte. Deze was zo zacht dat zelfs vrouwen hem lekker vinden. Toch nam Marian geen slokje.

Zij vertelde verder honderd uit over haar passie voor de Armagnac en haar woonplaats in de Gers

Op het prijslijstje stond “Paule Bousigon” Ik vroeg haar of zij Paule was en dat bevestigde zij. Eigenlijk heette ze Paulette. De Armagnac werd door haarzelf gemaakt. Ook zorgde ze zelf voor de coupe (het precies mengen van de diverse brandewijnen om de juiste smaak te krijgen) en het hele proces.

Deze Armagnac is alleen aan huis te koop

Op mijn vraag of ze ook aan winkels verkocht antwoordde ze gedecideerd “pas monsieur”.

Ze verkocht alleen aan particulieren die bij haar aan huis kwamen. In Toulouse was er 1 restaurant dat haar Armagnac schonk en dat was een goede vriend.

Ik vroeg haar of zij ook wijn dronk van haar eigen wijngaarden. “Mais non monsieur”, de druif ugniblanc vond zij niet om als wijn te drinken. Ze maakte nooit wijn van haar wijngaard, ze maakte er alleen Armagnac van. Wijn kocht ze wel in de winkel.

Paulette zat echt op haar praatstoel en bleef maar kletsen. Ze vertelde trots over haar dochter en zoon. De dochter reisde veel en haar zoon zat in de computerbranche. Haar man was overleden maar toen die nog leefde reisden ze ook veel. Nederland kende ze niet maar Maastricht weer wel.

Uiteraard kocht ik een fles Armagnac, die uit 1980. Later toen ik eenmaal thuis was moest ik bij elke slok aan deze prachtige herinnering terugdenken. Helaas is de fles leeg. Het wordt tijd om weer eens terug te gaan.

Larresingle, la petite Carcassonne van de Gers?

La petite Carcassonne: Larresingle

We namen afscheid en tussen de wijngaarden reed ik nog even naar Larressingle.

Larresingle is een klein versterkt middeleeuws dorp dat in de 13e eeuw binnen de muren bescherming bood tegen het geweld van de 100-jarige oorlog. Het wordt wel La Petite Carcassonne van de Gers genoemd maar dat vind ik wat overdreven. Je krijgt wel een idee hoe hier in de middeleeuwen geleefd werd.  Het is dan ook de moeite waard om het eens op te zoeken.

De kerk is ondergebracht in de Donjon en heel puur zonder tierelantijnen met mooie gebrandschilderde ramen. Achter de kerk heb je een fraai uitzicht op de omgeving.

Lees meer in mijn eBook Le Sud-Ouest

Laat in de middag rij ik terug naar Lectoure en kom moe maar met veel indrukken terug op de camping Le Lac des 3 Vallees waar ik een comfortabele stacaravan had gehuurd.

Meer over mijn ervaringen in deze prachtige streek lees je in mijn eBook Le Sud-Ouest dat je kunt downloaden via frankrijkbinnendoor.nl/ebooks. Ben je Premiumlid? Dan kun je het zelfs gratis downloaden! Je leest dan ook hoe ik het vond om direct uit een vat Armagnac te drinken.

Vond je dit verhaal en mijn podcast leuk? Laat dan een review achter in iTunes of Stitcher. Tot de volgende podcast!

Andere lazen ook:

Wat vond jij van deze tip?