Castéra-Lectourois, de Gers

Castéra-Lectourois in de Gers

Bijzondere ervaring op een wereldplek in de Gers

In dit blog neem ik je 17 jaar mee terug in de tijd naar Castéra-Lectourois in de Gers.

Maar eerst even de aanleiding waarom ik dit met je ga delen. Tijdens de vakdagen op de Vakantiebeurs in Utrecht was ik aan het wachten op een afspraak toen ik op de stand van RendezVousFrance in gesprek raakte met een medewerkster. Zij was Française en sprak uitstekend Nederlands.

Nieuwsgierig als ik ben greep ik mijn kans en vroeg haar in welke streek van Frankrijk zij het liefst kwam. Haar antwoord was kort en krachtig… de Gers!

Dat kwam mooi uit want ik kom er zelf ook heel graag en ben er dan ook vaak geweest. Zij vertelde mij met twinkelende ogen dat zij vaak bij Lectoure kwam. En dat is juist mijn favoriete plek in de Gers.

Ik vroeg haar vervolgens of zij het dorpje Castéra-Lectourois kende. Tot mijn verbazing gaf ze een positief antwoord en met een twinkeling in haar ogen gaf zij aan er zelfs heel graag te komen. En dat kan ik goed begrijpen en ga je uitleggen waarom!

De mooie omgeving bij Lectour

Ik moest direct terugdenken aan mijn eerste kennismaking met Castéra-Lectourois en toen ik ‘s-avonds thuiskwam dook ik gelijk in mijn archief en vond de notities van een gedenkwaardige dag.

Samen met Marian (mijn echtgenote) was ik na een dag rijden aangekomen bij Lectoure op de fraaie camping Les Trois Vallées waar ik een luxe bungalowtent had gehuurd. Wij zouden er een week verblijven en het was mijn eerste kennismaking met de Gers waarna ik verliefd op deze mooie streek ben geworden 🙂

Uit mijn notities van 10 juni 1997

De meisjes van de camping Lacs des Trois Vallées wisten wel een leuk restaurantje en gaven mij een visitekaartje van La Calèche in Castéra-Lectourois, een klein gehucht tussen Lectour en Condom. Volgens hen was het eten er goed en de locatie heel apart. Omdat het al tegen 20:00 liep besloot ik echter om toch eerst maar even in Lectoure te kijken maar daar vond ik niets, althans alles was vol.

Mooi dorp in de Gers

Er zat dus niets anders op dan naar Castéra-Lectourois te rijden. Een zoektocht die uiteindelijk zou leiden tot een onvergetelijke avond. Ik kon het eerst niet vinden en vroeg ergens de weg en kwam uit op de D7 en D36. Vervolgens een stukje D236 richting Astafort en dan links een weggetje in naar Castéra-Lectourois.

Het gehucht is een piepklein oud vestingstadje op een heuvel dat door de bewoners fraai is gerestaureerd. De school is woonhuis geworden inclusief speelplaats met kinderfietsjes en ander speelgoed. Uit het postkantoor kwam het geluid van een TV en had blijkbaar ook een andere bestemming gekregen 🙂

Restaurant La Calèche en een bijzondere gastvrouw

Het dorp is niet toegankelijk voor auto’s dus parkeerde ik direct achter de enige auto voor de oude school en ging te voet verder. In de verte zag ik al het uithangbord van La Calèche. Het restaurant leek gesloten te zijn maar de deur was niet op slot. Ik duwde deze voorzichtig open en stapte in een donkere zaak.

Achter bij de bar zag ik een vrouw en een man met elkaar in gesprek. Zij had een schort voor en was dus vermoedelijk personeel. Ze hobbelde snel naar een lichtknop en deed voor ons het licht aan en wees ons op de 3 tafels met stoelen.  Ik koos een tafel uit die zicht had op de bar èn de deur naar de keuken. Naderhand bleek dat een heel strategische keuze 🙂

Als apéritif kozen wij een Kir Colombard Colombard is een licht mousserende wijn uit de streek van de Gers en als Kir erg lekker. De menukaart bestond uit een paar menu’s waar eend (canard) het hoofdgerecht was. De keuze viel op de Magret de Canard voor 85 Franc (ja ja het was nog de tijd van de Franse Francs).

Nu kwam Madame in actie… Ik sprak in die tijd weliswaar Frans maar Madame begon in gebrekkig Engels te brabbelen. Wij waren tenslotte toerist… Terwijl ik stug in het Frans bleef volhouden bleef zij in volstrekt onverstaanbaar Engels praten. Even dacht ik dat zij ze niet helemaal op een rij had.

Onze keus voor het menu van 85 franc vond zij niet goed en gooide alle charmes in de strijd om ons het menu van 120 franc te laten kiezen. In een ultieme poging pakte zij mijn arm vast en overtuigde mij dat demi canard subliem was.  Zij won de strijd en wij gingen voor de halve eend.

Wat is hier aan de hand?

GersToen zij terug waggelde zij naar de bar nam een ferme slok wijn en ging verder met haar gesprek. Ik kon haar vanuit mijn positie goed zien en langzamerhand werd mij iets duidelijk. Na nog een flinke slok wijn kwam ze naar ons toe met het bestek maar legt het links van het bord èn ondersteboven. Het  stokbrood viel net niet op de grond en was keihard (van gisteren?).

De wijn voor ons vergat ze en het water ook. Terug aan de bar nam ze wel zelf weer een flinke teug uit haar weer volle glas. Nu wordt het mij nog duidelijker mevrouw is gewoon flink beschonken 🙂

Even later kwam de kok uit de keuken en zette de dampende halve eenden (samen één) voor ons op tafel. Ik vroeg hem vriendelijk naar een karafje wijn en vers stokbrood. Hij voelde in het mandje oud brood, ging rechtstreeks naar de bar en zorgde er voor dat wij wijn en vers brood kregen.

Le Patron bood zijn excuses aan en stevende direct weer naar de bar, kieperde haar glas leeg in de spoelbak, zette de fles wijn weg en stuurde de man die bij haar zat de zaak uit. Zijn vrouw (bleek later) zette hij aan een tafeltje en ik begon mij steeds meer te vermaken…. De eend was namelijk inderdaad subliem!

Een toplocatie maar al jaren geen restaurant meer.

Wij raakten daarna met Le Patron in gesprek.

Een uiterst vriendelijke man die prima kon koken. Met trots begon hij te vertellen over “zijn” dorp Castéra-Lectourois en de verbouwing van zijn pand tot restaurant met bovenwoning. Hij nam ons mee naar zijn terras aan de achterzijde waar zijn zoon op een stoel zat te genieten van een onvergetelijk uitzicht over de Gers met in de verte de contouren van de Pyreneeën.

We kletsten nog wat over de omgeving en zo kreeg ik nog wat tips om te bezoeken.

Deze avond vergeet ik mijn leven niet meer want naast mijn passie voor Parijs ben ik hier ook verliefd geworden op de Gers ondanks een dronken serveerster 🙂

Ik ben er nog vaak teruggewenst, alleen sinds enkele jaren bestaat het restaurant niet meer en is woonhuis geworden.. met misschien wel het mooiste terras van de Gers:-)

Meer tips over de Gers

Wil je meer weten over de Gers? Word dan premium-lid van Frankrijk Binnendoor.

Je kunt dan gratis mijn eBook over de Gers en het Zuid-Westen van Frankrijk lezen, maar ook krijg je elke week unieke toegang tot mijn blogs die alleen voor betaalde leden beschikbaar zijn.

Elke week krijg je een verhaal. Het begint in Lille gaat naar Normandië en je reist langs de Franse westkust via de Charente naar de Gers. Vervolgens naar de Ardèche en dwars door de Auvergne via het noorden van de Bourgogne terug naar Nederland. Een prachtige reis Frankrijk Binnendoor exclusief voor premiumleden.

Uiteindelijk heb je een complete reis van bijna 3000 km dwars door Frankrijk!

[fb_button]

Wordt lid van Frankrijk Binnendoor Online

 

Error: Please enter a valid email address

Error: Invalid email

Error: Please enter your first name

Error: Please enter your last name

Error: Please enter a username

Error: Please enter a password

Error: Please confirm your password

Error: Password and password confirmation do not match