Het bevalt mij uitstekend in “ons” appartement in Parijs.
Dit is alweer de 6e dag van mijn verblijf in Parijs waarvan ik mijn dagboek nu bijhoudt.
Ik vind het tot nu toe een openbaring om in een appartement te verblijven en begrijp niet waarom ik het nooit eerder heb gedaan. Oké, de laatste jaren kon ik voor een paar dagen bij onze zoon slapen maar als ik langer in Parijs wilde zijn was zijn kleine appartement voor een week wel erg krap.
Het grote voordeel ten opzichte van een hotel vind ik absoluut de privacy en de ruimte die je hebt. Ook het zelf koken zie ik als een voordeel. Natuurlijk is het leuk om in Parijs uit eten te gaan. Maar een week lang uit eten gaan wordt in Parijs wel prijzig.
Nu koop ik op de markt of in een supermarkt wat te eten en bereid dat zelf. Soms gebruik ik tussen de middag ergens een uitgebreide lunch en hoef dan ‘s-avonds niet uitgebreid te koken.
Een volgende keer zal ik zeker weer een appartement huren en dat kan tegenwoordig ook voor een paar dagen of een lang weekend. Je hoeft dus helemaal niet zoals ik voor een hele week te huren.
Dat in mijn geval de lift niet werkte is vervelend maar dat ongemak koos ik zelf omdat het appartement gewoon super ligt: vlakbij bij mijn zoon, praktisch naast de leukste markt van Parijs en op loopafstand van de metrolijnen 1 en 8 waarmee Parijs aan je voeten ligt.
Het aanbod om naar een ander, gelijkwaardig, appartement te verhuizen sloeg ik af vanwege deze ligging. Dan moet je dus ook niet verder zeuren.
In het appartementgebouw waar ik nu vertoef wonen ook een paar oudere mensen die nu niet naar beneden kunnen. Zij zetten ‘s-morgens hun lege flessen of vuilniszak voor de deur en andere bewoners nemen deze dan mee om die op de begane grond in de “poubelle” te gooien. Ook zag ik soms een zak van de Fanprix staan met boodschappen die voor de deur werd gezet.
Als je een appartement in Parijs huurt moet je er dus wel rekening mee houden dat als je hoog in een gebouw zit de lift het wel eens kan begeven. Je zult dan met de trap omhoog en omlaag moeten. Dat laatste valt best mee maar omhoog kan best vermoeiend zijn als je op de 7e verdieping “woont”.
Overigens in Parijs is trappenlopen niet ongebruikelijk. Tel maar eens de treden op een dag die je op en af gaat als je een dag op pad gaat en de metro veel gebruikt. Je zult er versteld van staan! Een paar jaar geleden was ik met vrienden in Parijs en eentje had op één dag bijna 1000 traptreden geteld 🙂
Na het ontbijt een afspraak met Monet
Natuurlijk had ik vandaag eerst een ontbijt geregeld met de supercroissants en pains aux chocolat van Le Blé Sucré. Tijdens het ontbijt vertelde ik Marian mijn plannen voor vandaag.
Marian heeft bij ons de groene vingers en is erg geïnteresseerd in tuinen maar ook de schilder Monet is één van haar favorieten. Het leek mij dus een strak plan om vandaag een combinatie in Parijs te zoeken met de schilderijen van Monet en ‘s-middags een bijzonder park.
Ik, maar Marian ook, zijn niet zo van de kunst en zullen dan ook niet zo vaak in een museum te vinden zijn. Wist je dat ik nog nooit in het Louvre ben geweest? Het zal er fantastisch zijn maar het spreekt mij gewoon niet aan om urenlang door een museum te schuifelen om bijvoorbeeld de Venus van Milo te zien of de Mona Lisa.
Maar voor Claude Monet maak ik graag een uitzondering. Hoewel ik al weer heel lang vlakbij Maastricht woon ben ik geboren in de Zaanstreek. De molens en het water zijn voor mij dan ook een belangrijk deel van mijn leven geweest.
Sterker mijn opa Couwenhoven heeft zelfs verschillende molens bij de Zaan gehad. Alleen was hij wat eigenwijs toen de stoommachine op kwam zetten en bleef vasthouden aan de wind die hij gratis had. Zo werd hij in die tijd overvleugeld door ondernemers uit de Zaanstreek zoal Honig, Duyvis en Verkade en legde hij het loodje tegen het industriële geweld. De laatste dreun werd uitgedeeld door een verwoestende molenbrand van de molen de Grootvorst tegenover mijn geboortedorp Zaandijk.
Claude Monet heeft ooit 4 maanden in Zaandam gewoond en maakte er 25 schilderijen. Of hij ook de molens van mijn opa schilderde heb ik nog niet kunnen achterhalen maar de kans is aanwezig. In elk geval staat vast dat het water van de Zaan en de molens voor Claude Monet een bron van inspiratie waren. Dat werd het ook voor mijn neef Martijn Couwenhoven. Martijn is inmiddels een echte expert op het gebied van Monet en heeft er zelfs een fantastisch kinderboekje over geschreven: De schatkaart van Monet.
Martijn is schilder, schrijver en uitgever en heeft een speciale band met Claude Monet. Hij schreef bijvoorbeeld een leuk boekje: “in het spoor van Monet” waarin hij Monet volgt in de Zaanstreek maar ook in Parijs en Giverney. Op de website monetinzaandam.nl kom je meer te weten over zijn boekjes.
Ik had dus een “afspraak” met Claude Monet in Parijs en ging naar een bijzondere en groene plek in de stad!
Waterlelies in Musée de l’Orangerie en andere schilderijen
Toen ik een tijdje geleden in Giverney was (zie het filmpje hierboven) en er de beroemde tuinen van Monet bezocht moest ik gelijk denken aan ons eerste bezoek aan het Musée de l’Orangerie waar de immense schilderijen met de waterlelies van Monet hangen.
Ik kreeg toen van een cipier een tip en een briefje in mijn hand gedrukt voor een klein museum elders in de stad waar nog meer schilderijen van Monet hangen. Het leek mij een goed idee om vandaag opnieuw naar de l’Orangerie te gaan en daarna naar het andere museum.
‘s-Middags neem ik Marian dan mee naar de Cité Internationale Universitaire en het er tegenover liggende Parc Montsouris.
Vandaag volg je mij dus op de voet naar een paar bijzondere plekken in Parijs die je gezien moet hebben! Ik vertrek bij het Gare de Lyon met metro lijn 1 (de gele).
Om je route met de metro in Parijs te plannen zijn er een paar handige hulpmiddelen.
De speciale app waar ik al eerder over schreef en gewoon op internet de interactieve kaart van de metro. Deze is superhandig. Je klikt op het station waar je vertrekt en ziet meteen welke directe verbindingen er zijn. Klik op het groene vlaggetje van het station waar je vertrekt en het rode vlaggetje waar je naar toe wilt
Lijn 1 stopt bij de Tuilleriën en daar stap ik uit.
Je kunt ook bij Concorde uitstappen maar nu kun je nog even een stukje door deze fraaie tuinen lopen die tussen Concorde en het Louvre liggen. Ik loop richting de grote vijver aan de kant van Concorde en ga naar het gebouw dat er links van ligt. Dat is het Musée de l’Orangerie.
Hier hangen de wereldberoemde Nympheas de Claude Monet. De schilderijen zijn door de omvang al indrukwekkend maar de achterliggende gedachte waarom ze hier hangen is net zo imposant.
Monet kende in zijn tijd George Clemenceau, een politicus uit Parijs. Op 12 november 1918, de dag na de wapenstilstand van de eerste wereldoorlog, schreef hij hem een brief waarin hij aangaf op de dag van de overwinning besloten te hebben om een aantal grote schilderijen te schenken aan de Franse staat.
De bedoeling van Monet was om de schilderijen op een speciale plek in Parijs te hangen zodat mensen in een mooie en vredige omgeving tot rust konden komen. Uiteindelijk duurde het nog tot 1922 voor de overeenkomst werd gesloten.
In de laatste jaren van zijn leven ging Monet steeds slechter zien en werd door zijn vriend geholpen bij het afmaken van de serie schilderijen waarbij Monet waarschijnlijk schilderde op basis van zijn geheugen.
Clemenceau zorgde er uiteindelijk voor dat de immense doeken in speciale ovale ruimtes van de l’Orangerie kwamen. Als je ze er voor het eerst ziet zul je overdonderd worden door de omvang en de prachtige manier waarop Monet deze doeken geschilderd heeft.
Het beste moment is om er naar toe te gaan als het museum opent en dat is om 09:00 uur.
Je kunt dan rustig de zalen bezoeken waar de waterlelies hangen. Neem er de tijd voor en ga op de bankjes zitten genieten. Doe je ogen dicht en verplaats je naar de tuinen in Giverney.
Nieuwsgierig? Je kunt ze op de website van het museum in een virtuele presentatie zien. Het geeft een indruk maar in werkelijkheid zijn ze heel indrukwekkend. Trouwens op de eerste zondag van de maand zijn musea in Parijs gratis en ook dit bijzondere museum kost dan niets!
Naast de schilderijen van Monet zijn er altijd andere exposities te zien met schilderijen van beroemde schilders zoals: Cézanne, Renoir, Gauguin, Marisse, Picasso en anderen.
Meer Monet in Parijs en een bijzondere spoorlijn?
Er zijn nog meer schilderijen van Monet in Parijs te zien. Bijvoorbeeld in het bekende Musée d’Orsay. Maar heel bijzonder is het Musée Marmottan Monet in het 16e arrondissement.
Ik kreeg ooit van een bode in de l’Orangerie een briefje met daarop het adres geschreven.
Hij merkte dat ik erg geïnteresseerd was en vroeg mij of ik meer wilde zien van Monet. Ik raakte met hem in gesprek en hij gaf mij het adres van Musée Marmottan Monet. Gek genoeg heb ik het daarna nog nooit bezocht maar vandaag zou het dan toch gaan gebeuren.
Het museum ligt praktisch aan de rand van Parijs bij het Bois de Boulogne. Ik stap bij Concorde op de metro en neem lijn 1 richting La Defense. Bij Franklin D. Roosevelt stap ik over op lijn 9 richting Pont de Sèvres en bij la Muette stap ik weer uit.
Daarna is het een klein stukje lopen. Het museum ligt in de Rue Louis Boilly. Het mooist is om dwars door de Jardins du Ranelagh te lopen. Alweer zo’n bijzondere en groene oase in Parijs. In 1860 werd het in opdracht van Baron Haussman bedacht. Het bijzondere is dat het in de vorm van een triangel is aangelegd.
In de vorige eeuw lag hier ook een station (nu restaurant La Gare) van la Petite Ceinture. Een oude spoorlijn in Parijs die in 1985 werd gesloten. Het oude station stamt uit 1854. De spoorlijn was ongeveer 32 kilometer lang en liep rond Parijs. Op sommige stukken van het tracée kun je wandelen. Ook in het 16e is dit mogelijk tussen la gare d’Auteuil en la gare de la Muette.
Ook in het 12e, 13e en 15e arrondissement kun je een wandeling maken op le Petit Ceinture. Alle overige plaatsen zijn verboden maar lang niet iedereen houdt zich er aan. Meer info vind je hier.
De spoorlijn ligt er weliswaar nog maar je hoeft niet bang te zijn om een trein tegen te komen 🙂
Musée Marmottan Monet in een oud jachtslot.
Dit bijzondere museum is gehuisvest in een oud jachtslot dat in 1882 door Jules Marmottan werd gekocht. Zijn zoon Paul Marmottan had net als zijn vader een voorliefde voor kunst en schilderijen en dat brachten zij onder in dit jachtslot dat inmiddels omringd is door de gebouwen van het 16e.
Hun kunstverzameling werd bij testament nagelaten aan de Académie des beaux-arts in Parijs en sinds 1934 is het pand als museum te bezoeken. Het is een bijzonder museum dat door schenkingen een rijke en heel bijzondere collectie heeft.
Zo kreeg men in 1957 een schenking met elf werken van Monet waaronder het prachtige Impression, soleil levant dat hij in Le Havre maakte. In de jaren ’60 liet de laatste afstammeling van Claude Monet de resterende werken van zijn vader na aan het museum.
Dat wilde ik nu dus wel eens met eigen ogen zien. Er werd ook hier een aparte zaal gebouwd voor de schilderijen van Monet. Ik moet je zeggen dat ik in dit bijzondere museum genoten heb. Niet alleen van de schilderijen van Monet maar ook van andere schilders.
Tijdens mijn bezoek verbaasde ik mij over de vele bijzondere kunstwerken en prachtige schilderijen en vroeg mij af of het allemaal wel veilig was.
Deze vraag stelde ik aan één van de vele bodes. Zij vertelde mij dat op 27 oktober 1985 door gewapende gangsters een overval werd gepleegd en gericht 4 schilderijen werden gestolen van Monet (waaronder Impression, soleil levant) en een paar van Pierre-August Renoir. Twee jaar later zouden deze echter door goed speurwerk weer in goede staat zijn terugvonden op Corsica.
In dit museum zijn nu dus de schilderijen van Monet te zien. Er zijn ook regelmatig wisselende tentoonstellingen.
Zoals ik aan het begin van dit stuk al schreef ben ik niet zo’n museumbezoeker. De twee musea die ik je hier heb laten ontdekken zijn voor mij echter de reden om ze gewoon nog eens te bezoeken als ik weer in Parijs ben. Wie weet komen we elkaar daar wel eens tegen 🙂
-
- Tip » als je van Parijs en musea houdt dan is de Parijs Museum Pas iets voor jou! Je kunt deze voor 2 of 4 dagen aanschaffen en via de link krijg je ook nog een leuke korting en bestel je de pas eenvoudig online.
Cité Universitaire de Paris, een bijzondere plek!
Na het bezoek aan Marmottan Monet ga ik naar de andere kant van Parijs!
Een tip van de vriendin van mijn zoon was ondermeer La Cité Universitaire de Paris en het Parc Montsouris. Helaas kon ze door haar werk niet mee want ik had deze supergids graag meegehad maar dat komt een volgende keer wel weer.
In elk geval wist ik met haar tips weer een bijzonder stuk Parijs te ontdekken.
Eerst moest ik met de metro naar het zuiden van Parijs. Bij La Muette stap ik op lijn 9 naar Trocadero. Daar neem ik de lijn 6 richting Nation en stap uit op Denfert Rochereau om over te stappen op lijn 4 richting Mairie de Montrouge. Vier stations verder stap ik uit bij Porte d’Orleans.
Je kunt ook met de RER naar Cité de Univesitaire in het 14e maar met de metro kom je voor mijn plannen beter uit. Als ik buiten ben begint mijn buikje te knorren.
Het was inmiddels bijna half twee en ik zoek even een bakker en koop er twee warme tosti’s om mee te nemen plus een flesje water. Totale prijs van deze lunch is € 11 euro voor 2 personen 🙂
Ik loop de Boulevard des Maréchaux in en ga richting de Cité Internationale Universitaire de Paris. Het blijkt een fantastische plek te zijn waar studenten per land in een gebouw wonen.
Op de campus staan 38 verschillende gebouwen die door het betreffende land zijn gebouwd.
Niet veel later passeer ik het Collége Néerlandais dat als een van de meest bijzondere gebouwen op de campus wordt aangemerkt (ontwerp van Dudok van Heel). Heb je heimwee naar Nederland? Dan moet je hier dus zijn 🙂
Iets verder kom je langs een groot gebouw met het opschrift Maison des Provinces de France. Je vindt er een hek met een bord waarop staat dat je op de campus mag wandelen. Dat ga ik dus ook doen.
Een fantastische plek waar studenten en andere mensen genieten van het zonnetje in een parkachtige omgeving met prachtige en vooral bijzondere gebouwen. Ik was er op een zonnige dag in december en genoot er volop.
De sfeer is er echt heel leuk met joggende studenten, moeders met kinderen, 2 toeristen uit Zuid-Limburg en wandelaars uit alle windstreken. Hier moet je echt de tijd nemen om de bijzondere panden te ontdekken. Er staan verschillende panelen waar op staat waar welk land ligt.
Doe net zoals ik en zwerf hier rond tot je een leuke plek hebt gevonden om even uit te rusten en je net gekochte lunch te nuttigen 🙂
Het Parc Montsouris en omgeving
Als ik na mijn picknick bij de Cité Universitaire naar de uitgang bij de Boulevard Jourdan ga, steek ik daar over richting de ingang van het Parc Montsouris.
Dit was werkelijk een fantastische tip en ik zal er zeker nog vaker terugkomen als ik weer een paar dagen in Parijs ben. Samen met de Cité Universitaire zijn het de mooiste parken van Parijs.
Wat het Parc Montsouris extra leuk maakt zijn de 2 “kleine dorpjes” naast het park.
Vergelijk het een beetje met Montmartre. Smalle straatjes met klinkers, huizen die dicht tegenover elkaar staan zoals in de Rue du Parc de Montsouris en op Square de Montsouris. Op dit plein ligt ook een pand dat ontworpen is door de Franse architect le Corbusier. Je vindt het aan de westkant van het park
Aan de andere kant van het park, bij de uitgang aan het oosten, stap je in een andere wereld. Loop daar de Rue Liard in en dan na 200 meter rechtsaf de Rue des Glycines in. Hier stap je in de Cité Florale.
Een stukje platteland in Parijs! Slenter door de straatjes en ga hier op ontdekkingstocht. Zorg in elk geval dat je het Square des Peupliers vindt! Heb je nog niet genoeg? Niet ver hier vandaan ligt nog een bijzonder stukje Parijs: La Butte aux Caille
Ik ga terug naar het Parc Montsouris en wandel nog wat langs de rivier la Bièvre die er doorheen stroomt.
Na een prachtige middag buiten ga ik aan het begin van de avond terug. Niet met de metro, maar met de tram 3 richting Porte de Vincennes om uit te stappen op Porte Dorée.
Daar stap ik over op de lijn 8 naar Ledru-Rollin en ben weer vlakbij mijn appartement na weer een indrukwekkende dag. Ik denk dat we vanavond maar ergens een hapje gaan eten. Maar dat vertel ik je morgen.
A demain!
